ഇഴ പിരിയുമ്പോൾ *

 

ഹന്ത! ജീവിതം വെന്തു നീറുമ്പോൾ 
എന്തിനന്ധമാമാസക്തിയെൻ സഖേ? 

വെന്തു വെണ്ണീറായ് കിടക്കുന്ന നേരവും 
എന്തു കാര്യത്തിനീ വൃഥാ വേപഥു?

സ്വന്തമായൊന്നുമില്ലയീ ഭൂവിൽ, നീ-
യെന്തിനശ്രുക്കൾ പാഴായ് പൊഴിക്കുന്നു? 

സ്വന്തമല്ലയീ ഗേഹവും ദേഹവും 
സ്വന്തമല്ല  നിൻ ചിത്തവും വിത്തവും
സ്വന്തമല്ല നിൻ ഭക്തി, വിഭക്തിയും;
പിന്നെയെന്തിനീ സംത്രാസമെൻ സഖേ? 

വഹ്നി നിന്നെ വിഴുങ്ങുമ്പോൾ നീയൊരു 
ചന്ദനത്തിരിയായ് എരിഞ്ഞു തീർന്നീടുക.  

 *(ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളിക്കാടിന്റെ "അഭാവം" വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയത്)